Omdat zijn vrouw ook iets mocht krijgen.
Patroon tekende ik zelf. Binnenin voorzag ik een zijvakje en een ruimte om een pen of twee in kwijt te kunnen.
Ribvelours - een oude hemdvan Het Lief
Streepjes - Ikea
Rode voering - Koekepeertje
Posts tonen met het label Tas. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Tas. Alle posts tonen
zaterdag 2 juni 2012
In the Navy
Ribvelours - een oude hemdvan Het Lief
Streepjes - Ikea
woensdag 25 april 2012
Amsterdam Airplanes
Een schoon stofke. Geschikt voor een handtas en liefst niet te vrouwelijk (lees: rozig).
Met die eisen stapte ik als stoffenmaagd Julija's Shop binnen. Met een zwangere vriendin op sleeptouw en gewapend met Het Liefs bankkaart, werd ik even compleet gaga bij het zien van al die schoon stofkens. Gelukkig voor Het Lief wist mijn gezond verstand nog enige vorm van controle te verkrijgen over mijn shopgedrag. Met drie stofkes was de stakker er vanaf.
De 'Blue Airplanes' van Kokka voldeden met glans aan de eisen en werden een week of twee terug verwerkt tot dit:
De Amsterdam-tas van Eloleo!
Binnenstebuiten zal ik ze vermoedelijk niet dragen, maar kijk, die vliegtuigskes zijn zo schoon!
De bruine ribfluweel haalde ik bij de Zijderoute aan Sint-Jacobs, voor de Gentkenners. De bruine buitenstof en het petroleum paspelleken kwamen eveneens van bij Julija's.
Mijn foto's werden lichtelijk bewerkt met pixlr.com, want de originele waren niet helemaal dat. Helaas zal er de komende paar maanden nog geen budget zijn voor een reflex-toestel, want in september gaan wij naar India. Ik heb er al goesting in. Ik hoop tegen dan een kleine voorraad rokskes te hebben gefabriceerd, want daar ben ik nu aan bezig. Met dank aan Mme!
Iemand trouwens een idee waar ik een blinderitsvoetje voor een Singer-naaimachine kan kopen? Alle tips zijn welkom!
À Bientôt,
Sieselaajn
Met die eisen stapte ik als stoffenmaagd Julija's Shop binnen. Met een zwangere vriendin op sleeptouw en gewapend met Het Liefs bankkaart, werd ik even compleet gaga bij het zien van al die schoon stofkens. Gelukkig voor Het Lief wist mijn gezond verstand nog enige vorm van controle te verkrijgen over mijn shopgedrag. Met drie stofkes was de stakker er vanaf.
De 'Blue Airplanes' van Kokka voldeden met glans aan de eisen en werden een week of twee terug verwerkt tot dit:
De Amsterdam-tas van Eloleo!
Binnenstebuiten zal ik ze vermoedelijk niet dragen, maar kijk, die vliegtuigskes zijn zo schoon!
De bruine ribfluweel haalde ik bij de Zijderoute aan Sint-Jacobs, voor de Gentkenners. De bruine buitenstof en het petroleum paspelleken kwamen eveneens van bij Julija's.
Mijn foto's werden lichtelijk bewerkt met pixlr.com, want de originele waren niet helemaal dat. Helaas zal er de komende paar maanden nog geen budget zijn voor een reflex-toestel, want in september gaan wij naar India. Ik heb er al goesting in. Ik hoop tegen dan een kleine voorraad rokskes te hebben gefabriceerd, want daar ben ik nu aan bezig. Met dank aan Mme!
Iemand trouwens een idee waar ik een blinderitsvoetje voor een Singer-naaimachine kan kopen? Alle tips zijn welkom!
À Bientôt,
Sieselaajn
donderdag 5 april 2012
Ikea & Kersen.
Een tas waar veel in kon. Dat moest ik hebben. Zo rond half één, middernacht gepasseerd. Een paar rechthoeken, dat moest wel lukken, toch?
Of ik iets met 'dat kersenstofke' wou doen?
U vraagt - wij naaien. Ik vind't een schoon motto. Dus ik ging aan de slag.
Ik haalde mijn inspiratie bij Noodlehead.
De kersenstof haalde ik een tijd geleden al bij de Zijderoute, op Sint Jacobs.
Stippen van Koekepeertje, effen rode stof van Ikea.
À Bientôt,
Sieselaajn.
Ik zorgde uiteraard voor een geheel eerbiedige vermelding van de herkomst van mijn stof op mijn tas. Ahjaa.
Maar oh! Wat zit daar in die tas?
Of ik iets met 'dat kersenstofke' wou doen?
U vraagt - wij naaien. Ik vind't een schoon motto. Dus ik ging aan de slag.
Ik haalde mijn inspiratie bij Noodlehead.
De kersenstof haalde ik een tijd geleden al bij de Zijderoute, op Sint Jacobs.
Stippen van Koekepeertje, effen rode stof van Ikea.
À Bientôt,
Sieselaajn.
donderdag 9 februari 2012
De Léonie-tas.
Omdat 'De Emilie-tas - the sequel' nogal onnozel klinkt, gaf ik deze tas een nieuwe naam. En ook wel omdat het een compleet ander model is.
Net als bij de Emilie-tas, vertrok ik vanuit de breedte van de tashengsels. En toen ging ik maar door, en door en door - tot ik vond dat mijn voorpand wel lang genoeg was. En al'n sjanse dat ik net toen besliste om te stoppen, want ik hield op het einde nog net 1m Zpaghetti over.
Voorlopig moet U het met gsm-foto's doen, want Het Lief en ik Kamperen tegenwoordig op 3 verschillende locaties. Ik moet U vast geen tekeningske maken bij de olijke -en tevens überoverzichtelijke- verspreiding van ons gerief. (Laatste zin mag U lezen met enige vorm van sarcasme.)
Ik beloof U plechtig betere foto's eens ik een camera in mijn handen krijg!
Het werd een groene tas dus, op bestelling. Ik zorgde deze keer voor een sluiting. Een voering lijkt me niet nodig, omdat de materie iets dikker was, daarom minder grote gaten sloeg tussen de steken door. Ik was ook aangenaam verrast dat er maar 1 keer een knoopje te vinden was in die hele bol Zpaghetti. Dat de twee eindjes met onbegrijpelijk felgele stiksels aaneen waren gezet, zal ik verder buiten beschouwing laten.
En omdat ik vandaag in een minder luie bui ben dan gisteren, zal ik U ineens het patroon meegeven ook:
R0: Ik werkte met haaknaald 12, en haakte 13 lossen.
R1: 1 keerlosse en vervolgens een vaste in elke steek, te beginnen vanaf de 2e van de haaknaald.
R2: Opnieuw een keerlosse en een rij vasten, in elke steek 1.
R3: Opnieuw vasten, maar na de keerlosse haak je 2 vasten in de eerstvolgende steek, vervolgens in elke steek 1 vaste tot de laatste steek, daar ga je weer meerderen met 2 vasten in dezelfde steek.
R4-Rx: [1 keerlosse en vaste in elke steek, niet meer meerderen/minderen.]
[Dit] hou je aan tot je de gewenste lengte hebt.
Afzetten.
R0-Rx herhalen voor het achterpand.
De grijze tas haakte ik aaneen, dit gaf een soort van plat vlak op de boden, wat op zich wel handig is, maar nu besloot ik om de twee delen aan elkaar te rijgen. Ik gebruikte hiervoor een stopnaald met een groot oog, soms wat prutswerk om de volledige streng door het oog te prutsen. Ik legde de twee lappen met de goede kant opeen (goede kant = kant waar je geen knopen -die in de Zpaghetti liggen- kan zien) en rijgde vervolgens telkens de buitenste lussen van de steken aaneen. Dit gaf het mooiste resultaat bij het keren. Als U niet begrijpt wat ik bedoel kan ik wel eens wat foto's maken daarvan.
SLUITING
Ik haakte nog wat lossen en bevestigde die in het midden als sluiting. Zet de knop met voldoende steken vast, maar niet té vast, want dan past de dikke streng er niet achter.
De hengsels bevestigde ik met lussen door de twee uiterste steken links en rechts. Ik verdeelde de lussen over twee steken, kwestie van het gewicht ook te verdelen. Ik werkte de overige eindjes weg door ze in het haakwerk te weven.
Zo, nu kan U ook aan de slag.
En tot slot, wat vindt U? Kan Léonie er mee door, of zag U toch liever het Emilie-exemplaar?
À Bientôt,
Sieselaajn.
Net als bij de Emilie-tas, vertrok ik vanuit de breedte van de tashengsels. En toen ging ik maar door, en door en door - tot ik vond dat mijn voorpand wel lang genoeg was. En al'n sjanse dat ik net toen besliste om te stoppen, want ik hield op het einde nog net 1m Zpaghetti over.
Voorlopig moet U het met gsm-foto's doen, want Het Lief en ik Kamperen tegenwoordig op 3 verschillende locaties. Ik moet U vast geen tekeningske maken bij de olijke -en tevens überoverzichtelijke- verspreiding van ons gerief. (Laatste zin mag U lezen met enige vorm van sarcasme.)
Ik beloof U plechtig betere foto's eens ik een camera in mijn handen krijg!
Het werd een groene tas dus, op bestelling. Ik zorgde deze keer voor een sluiting. Een voering lijkt me niet nodig, omdat de materie iets dikker was, daarom minder grote gaten sloeg tussen de steken door. Ik was ook aangenaam verrast dat er maar 1 keer een knoopje te vinden was in die hele bol Zpaghetti. Dat de twee eindjes met onbegrijpelijk felgele stiksels aaneen waren gezet, zal ik verder buiten beschouwing laten.
En omdat ik vandaag in een minder luie bui ben dan gisteren, zal ik U ineens het patroon meegeven ook:
EEN - VOOR- & ACHTERPAND
R0: Ik werkte met haaknaald 12, en haakte 13 lossen.
R1: 1 keerlosse en vervolgens een vaste in elke steek, te beginnen vanaf de 2e van de haaknaald.
R2: Opnieuw een keerlosse en een rij vasten, in elke steek 1.
R3: Opnieuw vasten, maar na de keerlosse haak je 2 vasten in de eerstvolgende steek, vervolgens in elke steek 1 vaste tot de laatste steek, daar ga je weer meerderen met 2 vasten in dezelfde steek.
R4-Rx: [1 keerlosse en vaste in elke steek, niet meer meerderen/minderen.]
[Dit] hou je aan tot je de gewenste lengte hebt.
Afzetten.
R0-Rx herhalen voor het achterpand.
TWEE - PANDEN AANEENZETTEN
De grijze tas haakte ik aaneen, dit gaf een soort van plat vlak op de boden, wat op zich wel handig is, maar nu besloot ik om de twee delen aan elkaar te rijgen. Ik gebruikte hiervoor een stopnaald met een groot oog, soms wat prutswerk om de volledige streng door het oog te prutsen. Ik legde de twee lappen met de goede kant opeen (goede kant = kant waar je geen knopen -die in de Zpaghetti liggen- kan zien) en rijgde vervolgens telkens de buitenste lussen van de steken aaneen. Dit gaf het mooiste resultaat bij het keren. Als U niet begrijpt wat ik bedoel kan ik wel eens wat foto's maken daarvan.
SLUITING
Ik haakte nog wat lossen en bevestigde die in het midden als sluiting. Zet de knop met voldoende steken vast, maar niet té vast, want dan past de dikke streng er niet achter.
DE HENGSELS
De hengsels bevestigde ik met lussen door de twee uiterste steken links en rechts. Ik verdeelde de lussen over twee steken, kwestie van het gewicht ook te verdelen. Ik werkte de overige eindjes weg door ze in het haakwerk te weven.
Zo, nu kan U ook aan de slag.
En tot slot, wat vindt U? Kan Léonie er mee door, of zag U toch liever het Emilie-exemplaar?
À Bientôt,
Sieselaajn.
woensdag 1 februari 2012
De Emilie-tas
Vorige week werd mijn zus 20. Dat klein ding. TWINTIG. Ik ben er nog niet goed van.
Maar soit, ik moest de dag zelf kado-verstek geven wegens een examen de dag nadien. Wat hemels goed ging dat examen achteraf gezien zeg, vergeleken met vandaag. Maar na dat examen nam ik een paar uur pauze. Rust, haaktijd. Voor't eerst in 7 weken. Jawel, ZEVEN. Geen idee hoe ik dat overleefd heb.
Maar ik wijk af. Gulder wilt toch alleen maar van die tas horen.
Na een periode van ontkenning (no way dat ik daar ooit mee werk) en vervolgens gewenning (misschien kan dat nog wel leuk zijn voor...) kwam een moment van erkenning (tiens, dat werkt nog vlot) en tot slot ontwenning (dju, mijn schouder is stijf). Ik heb het dus over de reuzenbollen Zpagetti. 1 bol had ik nodig. En als ge dat 3 keer hebt uitgetrokken omdat uw patroon er in Uw hoofd wat beter uitzag, dan is 1 bol genoeg - geloof mij vrij.
Maar kijk, ik haakte een tas, perste het patroon uit de laatste niet-met-leerstof-gevulde hersencel die ik bezat, en dit werd het resultaat. De kinderziekten moet U er gezien de omstandigheden voorlopig bijnemen. Het ding dient nog gevoerd, namelijk.
En die olifant? Wel mijn zus heeft iets met olifanten. En dat 'iets' mag U vrij ruim zien. Dit exemplaar vond ik te schoon om te laten liggen en zal ik zodoende bevestigen eens ik de voering heb gestikt.
Indien er interesse is voor het patroon wil ik dat wel eens tuto-en. Wij houden elkaar op de hoogte.
À Bientôt,
Sieselaajn.
Ohja, en PS: 't is gedaan. Met blokken. GEDAAN!
Ohja²: ere wie ere toekomt, ik haalde de mosterd hier.
Maar soit, ik moest de dag zelf kado-verstek geven wegens een examen de dag nadien. Wat hemels goed ging dat examen achteraf gezien zeg, vergeleken met vandaag. Maar na dat examen nam ik een paar uur pauze. Rust, haaktijd. Voor't eerst in 7 weken. Jawel, ZEVEN. Geen idee hoe ik dat overleefd heb.
Maar ik wijk af. Gulder wilt toch alleen maar van die tas horen.
Na een periode van ontkenning (no way dat ik daar ooit mee werk) en vervolgens gewenning (misschien kan dat nog wel leuk zijn voor...) kwam een moment van erkenning (tiens, dat werkt nog vlot) en tot slot ontwenning (dju, mijn schouder is stijf). Ik heb het dus over de reuzenbollen Zpagetti. 1 bol had ik nodig. En als ge dat 3 keer hebt uitgetrokken omdat uw patroon er in Uw hoofd wat beter uitzag, dan is 1 bol genoeg - geloof mij vrij.
Maar kijk, ik haakte een tas, perste het patroon uit de laatste niet-met-leerstof-gevulde hersencel die ik bezat, en dit werd het resultaat. De kinderziekten moet U er gezien de omstandigheden voorlopig bijnemen. Het ding dient nog gevoerd, namelijk.
 |
| Tiens, die bult zit er normaal gezien niet in. Echt niet. |
 |
| Garen: Hooked Zpagetti. |
En die olifant? Wel mijn zus heeft iets met olifanten. En dat 'iets' mag U vrij ruim zien. Dit exemplaar vond ik te schoon om te laten liggen en zal ik zodoende bevestigen eens ik de voering heb gestikt.
Indien er interesse is voor het patroon wil ik dat wel eens tuto-en. Wij houden elkaar op de hoogte.
À Bientôt,
Sieselaajn.
Ohja, en PS: 't is gedaan. Met blokken. GEDAAN!
Ohja²: ere wie ere toekomt, ik haalde de mosterd hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)