Posts tonen met het label Ampersand legt uit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ampersand legt uit. Alle posts tonen

zaterdag 28 april 2012

PMD-portemonnee.

Een knutselactiviteit voor de kids, of gewoon leuk om zelf te hebben.






Nodig?

Een (bij voorkeur vree schoon) drankkarton*, graag leeg en uitgewassen.
Vandaar de handdoek dus.
Nietjes, een lat en wat gezond verstand. Een schaar om te knippen, een stylo en stukje velcro, bij voorkeur zelfklevend. De velcro, niet de stylo. Dat zou niet handig zijn.
Optioneel: wat masking-tape.








Aan de slag!





Knip boven en onderkant van het karton af, wees spaarzaam met de bodem als die stevig verkleefd is, snijd die dan bij voorkeur met een mes weg. Hoe meer drankkarton je overhoudt, hoe groter je portemonnee.












 U gelooft mij niet? U krijgt dan dit. (Ik voel mij een beetje tovenaar, recipiënten zo zonder bodem...)















Meet het overgebleven stuk drankkarton, en deel de lengte door drie. Trek een lijn op het bovenste deel, op 3 zijden. Kijk hiervoor waar de naad in het drankkarton zit, en snij die kant weg. Hou de naadloze kant dan over. We gaan toch een beetje voor esthetiek. Niet?














Ik spreek Chinees? Kijk dan hier eens goed. Ik zette zelfs speciaal voor U den flits aan.













Plooi de zijkanten naar binnen.













En druk plat. Vakkundig en wat recht, als't kan.












Vouw het platgedrukte deel in twee, naar de binnenkant van de overgebleven flap toe.











Zet een nietje (of twee) in de middenste twee flapkes.










Heb je zelfklevende klittenband? Zalig.
Ik niet.
Dan komen de nietjes nogmaals van pas.











Vul met geld. Dat mag wat meer zijn dan bij mij. Liefst.











Sluit en geniet van het resultaat. (Nog schoner zonder nietjes.)






Als U zich afvraagt hoe het met alleslijm, velcro en een gladde binnenkant van een drankkarton verloopt? Wel, niet goed. Na twee keer op en toe gaat dat niet meer toe. Ge snapt mij wel. Ik heb voorlopig nog geen zelfklevende velcro gevonden, als iemand een adresje weet, shoot!


En de optionele masking-tape? Wel, die kan je gebruiken voor de randjes. Zoals hieronder.



De eerlijkheid biedt mij te bekennen dat ik het idee van een ander haalde. Van meerdere anderen trouwens. Een rosse, een blonde en een zwarte. Gênant feit, dit.

Maar kom, U zapt niet om 10h 's ochtends langs de Nederlandse tv. Dus ik bespaar U het gênante moment waarop U beseft dat U zeker 3 minuten naar een Studio-100 programma hebt gekeken, en dat het U nog boeide ook.

À Bientôt,

Sieselaajn.


Ps: grote drankkartons van 1,5l haal ik  bij den AH, Daar vind je ook de Arizona-thee waar Het Lief zo zot van is. Met honing. En met een schoon verpakking. Als dat uw ding niet is drinkt mijn Lief dat met plezier voor U uit.

vrijdag 2 maart 2012

Sieselaajn legt uit: Gehaakte Strik.

Zoals beloofd, den uitleg. U moet mij de foto-kwaliteit alweer vergeven, 3 locaties, weetUnogwel?

Maar kijk, beter zo dan niet, dus hier gaan we.

Nodig? Een schaar, wol, de passende haakpen, een stompe stopnaald.

Je start met een ketting van lossen, die 2 x de lengte hebben als de gewenste breedte van de strik.
Wil je dus een strik van 5 cm breed, dan haak je een ketting van 10 cm lang. Zorg dat je aan het begin van je ketting minstens 10cm draad overhoudt.


Vervolgens haak je vasten tot je de gewenste hoogte van je strik, in mijn geval waren dat 8 rijtjes. Maar ik ging dan ook voor een grote strik. Voor het haken van vasten kijk je best even bij Miek, die heel netjes uitleg geeft over de verschillende steken.
Eens je de rechthoek klaar hebt, hecht je af en hou je eveneens een draad van 10 cm over. 



Leg de twee smalste zijden van de rechthoek tegen elkaar aan en hecht aaneen zoals op de twee foto's hieronder.



Vervolgens kom je aan de andere zijde, je knoopt de twee draden aaneen en knipt af op ongeveer 0,5 cm.



Je hebt nu een soort van brede koker, schik die zoals hieronder. De naad van je haakwerk moet mooi in het midden zitten. Je nijpt de bovenste laag dus wat samen, de randen naar onderen.


Vervolgens vouw je de randen van de het onderste gedeelte over de eerste neep, en dit geheel bevestig je door middel van een draad.




Draai om, je ziet nu dit.


Voor het dwarsbandje haak je een ketting, je kijkt hierbij dat de lengte mooi rond de strik komt zonder dat het geheel teveel wordt samengenepen, het moet er mooi uitzien. Voorzie een overlap.


Afhankelijk van je smaak en goesting haak je een aantal rijtjes die de breedte van het lintje bepalen. Hecht af en hou opnieuw een stuk draad over.


Leg de strik in het midden van het dwarsstukje en vouw het lintje eromheen.


Bevestig met behulp van de stukjes draad die je overhield aan het begin en het einde van het dwarsstukje.


Knoop, knip de eindjes af, draai om en wees trots!

Klaar!
Deze strik is vrij groot, ongeveer net zo groot als op de foto, het nam 25 min tijd in beslag. Hoe kleiner Uw strik en hoe meer U oefent, hoe vlotter het gaat! Laat het me zeker weten als U variaties maakt. Deze strik ging bijvoorbeeld op het kussen, maar ik heb er ook al op broche-naaldjes gezet om een gewone t-shirt iets extra te geven.

Á Bientôt,

Sieselaajn.

donderdag 9 februari 2012

De Léonie-tas.

Omdat 'De Emilie-tas - the sequel' nogal onnozel klinkt, gaf ik deze tas een nieuwe naam. En ook wel omdat het een compleet ander model is.
Net als bij de Emilie-tas, vertrok ik vanuit de breedte van de tashengsels. En toen ging ik maar door, en door en door - tot ik vond dat mijn voorpand wel lang genoeg was. En al'n sjanse dat ik net toen besliste om te stoppen, want ik hield op het einde nog net 1m Zpaghetti over.





Voorlopig moet U het met gsm-foto's doen, want Het Lief en ik Kamperen tegenwoordig op 3 verschillende locaties. Ik moet U vast geen tekeningske maken bij de olijke -en tevens überoverzichtelijke- verspreiding van ons gerief. (Laatste zin mag U lezen met enige vorm van sarcasme.)
Ik beloof U plechtig betere foto's eens ik een camera in mijn handen krijg!

Het werd een groene tas dus, op bestelling. Ik zorgde deze keer voor een sluiting. Een voering lijkt me niet nodig, omdat de materie iets dikker was, daarom minder grote gaten sloeg tussen de steken door. Ik was ook aangenaam verrast dat er maar 1 keer een knoopje te vinden was in die hele bol Zpaghetti. Dat de twee eindjes met onbegrijpelijk felgele stiksels aaneen waren gezet, zal ik verder buiten beschouwing laten.

En omdat ik vandaag in een minder luie bui ben dan gisteren, zal ik U ineens het patroon meegeven ook:

EEN - VOOR- & ACHTERPAND

R0: Ik werkte met haaknaald 12, en haakte 13 lossen. 
R1: 1 keerlosse en vervolgens een vaste in elke steek, te beginnen vanaf de 2e van de haaknaald.  
R2: Opnieuw een keerlosse en een rij vasten, in elke steek 1. 
R3: Opnieuw vasten, maar na de keerlosse haak je 2 vasten in de eerstvolgende steek, vervolgens in elke steek 1 vaste tot de laatste steek, daar ga je weer meerderen met 2 vasten in dezelfde steek.  
R4-Rx: [1 keerlosse en vaste in elke steek, niet meer meerderen/minderen.]
[Dit] hou je aan tot je de gewenste lengte hebt.  
Afzetten.  
R0-Rx herhalen voor het achterpand.

TWEE - PANDEN AANEENZETTEN

De grijze tas haakte ik aaneen, dit gaf een soort van plat vlak op de boden, wat op zich wel handig is, maar nu besloot ik om de twee delen aan elkaar te rijgen. Ik gebruikte hiervoor een stopnaald met een groot oog, soms wat prutswerk om de volledige streng door het oog te prutsen. Ik legde de twee lappen met de goede kant opeen (goede kant = kant waar je geen knopen -die in de Zpaghetti liggen- kan zien) en rijgde vervolgens telkens de buitenste lussen van de steken aaneen. Dit gaf het mooiste resultaat bij het keren. Als U niet begrijpt wat ik bedoel kan ik wel eens wat foto's maken daarvan.

SLUITING                                                                                                                                               

Ik haakte nog wat lossen en bevestigde die in het midden als sluiting. Zet de knop met voldoende steken vast, maar niet té vast, want dan past de dikke streng er niet achter.

DE HENGSELS

De hengsels bevestigde ik met lussen door de twee uiterste steken links en rechts. Ik verdeelde de lussen over twee steken, kwestie van het gewicht ook te verdelen. Ik werkte de overige eindjes weg door ze in het haakwerk te weven.

Zo, nu kan U ook aan de slag.


En tot slot, wat vindt U? Kan Léonie er mee door, of zag U toch liever het Emilie-exemplaar?

À Bientôt,

Sieselaajn.