Jackie.

Rond kerst kreeg ik een boek. Dat boek heeft even moeten wachten tot ik de juiste gelegenheid had gevonden om er een jurk uit te maken. Een fifties-feestje vraagt nu eenmaal om gepaste kledij die niet in mijn standaard-garderobe te vinden is.

Zonder twijfel ging ik voor de 'Jackie', in het boek omschreven als een ode aan Jackie Kennedy. Simpel van vorm, zo heb ik het graag, ik steek niet graag uren werk in een stuk dat ik vervolgens slechts één keer kan dragen. Dat heb ik zo wel een beetje afgeleerd.
Het werd de versie met zakken en boothals. Met het tussengestikte paspel werd het geheel wat gebroken in mijn taille en zo ademt de jurk ineens ook wat meer 'fifties'.

De broche kreeg ik in bruikleen van mijn grootmoeder, samen met een paar kanten handschoentjes die ik voor de gelegenheid even achterwege liet.

 

Stof: gewafeld katoen bij Artevelde Stoffen

Coffee Date Dress

Afgelopen zaterdag trouwden K&M. K is de nicht van Het Lief, en het feest ging hier door. Dat het pure fun was, hoeft niet meer uitleg.
In aanloop naar het feest besliste ik zelf een jurk te maken. Het patroonspeuren liep goed, ik vond hier een mooi en gratis patroon. The Coffee Date Dress. Meer zelfs, ik begon op tijd.

De bloemenstof had ik nog liggen van bij Julija's, en ik haalde de effen stof bij Vermiljoen.
Met enthousiasme ging ik aan de slag. Toen het hele ding zo goed als in elkaar zat, begon het mij te dagen dat de ontwerpster zichzelf 'petite' noemde en mijn twee vriendinnen dat allesbehalve zijn.
De jurk trok dus op niets. Mijn boezem ging vlot in de jurk, maar daar stond de rok rechtstreeks aan en dat ging recht naar beneden.

"Adieu taille, Hello zak."

Ik besliste een band tussen bovenstuk en rokdeel te stikken. Ik hoopte zo mijn bovenlichaam toch (optisch) te verlengen. Met de band eraan was het resultaat ok, maar mijn taille was nog steeds niet wat het moest zijn.
Het was intussen 4 dagen voor datum en ik voelde een lichte paniek opkomen.

Maar toen kwam E., reddende engel en ook wel mijn tante die eigenlijk naaister is. Zij vond de tijd en energie om -aan huis dan nog- enkele retouches te doen .

Ze haalde het hele ding weer uit elkaar, iets waar ik echt de moed niet meer voor had. Terwijl ik verder studeerde, stikte zij de nepen in het voorpand iets ronder uit, nam ze de plooien ook wat in, en versmalde ze de door mij verzonnen tailleband.

En terwijl ze dan toch bezig was, zette ze de rits ook even opnieuw in. Ik was te enthousiast geweest door bij mijn eerste 'afwerking' de rits in te korten, waarna de ritsstopper op de grond belandde en ik een zenuwinzinking nabij was. Ik slaagde erin de ritsdelen weer door de geleider te krijgen, maar zat daardoor bovenaan met een halve centimeter verschil. Afwerking nihil dus.

En toch bleef ik geloven dat het zou goed komen. Ben ik blij dat ik dat deed.












Want eens af, blijkt het de miserie allemaal waard. De rushes, de kleuren, de lengte... Ze zit precies goed. Ik kon trots en zonder dress-issues feesten.
Een matching Eloleo-blom in mijn ingevlochten haar, en een keischoon pré-verjaardagskado van mijn schoonzus maakten het plaatje compleet.
Ik ben echt verliefd op mijn ring, bedankt H!

Ps: Bedankt zus voor de foto's!