Posts tonen met het label Het Lief. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Het Lief. Alle posts tonen

donderdag 6 juni 2013

Pauze.

Ik had op pauze willen drukken, ergens een maand of twee geleden.
Toen ons leven druk maar gezellig was.

Maar het leven ging onverstoord verder. Gisteren riep ik nog 'STOP' maar het was al te laat.
De bus startte zijn motor en reed weg, mijn Lief wegvoerend.
Mijn Lief met de blauwe muts en het VN-label dat ik (een centimeter te hoog trouwens) op zijn hemd naaide.
Mijn hart brak een beetje.


Weg naar Melsbroek, waar een vliegtuig wachtte met bestemming 'Beirut'.
Weg voor een maand of vijf.
En hoewel ik niet aan mijn proefstuk toe ben, doet het elke keer meer pijn.

Geen pauze dus, maar een keiharde start. Start van 140 nachten alleen, of 140 dagen om zelf in te vullen, ik ben er nog niet uit. Of om te werken, tijdens de job en in het huis. Of om te naaien.

Ik zie het wel.
Jullie ook.


woensdag 4 juli 2012

Over water bij de wijn en uw goesting doen.

Dat is hier een beetje stil geweest, de voorbije weken, ik zou mea culpa kunnen slaan maar ik doe dat niet, ik steek het op dat huis.

Der moet daar dringend eens wat schot in de zaak komen wat met Kerst wil ik wonen waar nu ruwe beton ligt en geen water stroomt en geen gas is om U aan te verwarmen. En Het Lief wil dat ook, dus dat komt schoon uit. Het was alleen een beetje problematisch wat de ramen betreft, want we moeten daar nu nog 2 maanden op wachten maar ze komen en dat weten we en dat is't belangrijkst. Dus we doen nu verder waar we kunnen, en ieder op zijn niveau. Laat het duidelijk wezen: ik neem ook minder vrouwelijk klussen voor mijn rekening, dat ge niet peinst dat ik Het Lief afmat gelijk nen muilezel.

Maar om bij de water en de wijn te komen, het kwam er hem op neer dat er beslissingen moesten genomen worden omdat ik eindelijk eens iets wilde afwerken. En mijn water voor bij de wijn was op, dat had Het Lief al opgeëist toen het over de keuken ging en toen hij echt radicaal tegen wit gelakte kasten was (such a shame - ik hoor het U al peinzen) omdat hij eigenlijk gewoon een onverklaarde landelijk-minnende kronkel in zijn hoofd heeft. Probeer dat maar niet te snappen, ik doe het ook niet.
Maar dus, nu mocht ik mijn goesting doen, ik weet niet zozeer of het echt 'mocht' maar ik heb het toch gedaan. Dus er komen grassen op mijn terras die niet te veel onderhoud vragen en de muren moesten gekalleid (bestaat daar eigenlijk een correcte vervoeging voor?) worden. Ik ben zelf dat kleur gaan kiezen want als dat met Het Lief moest dan ging dat lang geduurd hebben en uiteindelijk zou hij dan toch gezegd hebben dat ik gelijk had. Tijd gespaard en iedereen content.

Maar dus, ik laat U nen voor en na zien en dan kan U oordelen of het geoorloofd is dat ik niet aan het naaien ben.








Ik vermoed dat U intussen wel tegen een kont in een weinig flatterende broek kan, en anders, kijk naar mijn schoon plantjes. Dat zijn er nog niet veel maar wederom, ik besliste dat alleen en ik wou niet thuis komen met een fortuin aan schoon grassen die Het Lief dan met 1 blik naar de verdoemenis leidde. Maar het viel goed mee, Het Lief is echt zo genen kwaaien, voor U medelijden met mij krijgt.

Op de foto's is de kallei nog een beetje nat en dat moet allemaal nog een tweede laag krijgen maar vandaag was het 30 graden en dat is geen omstandigheid waar Sieselaajn goed in aardt. En die spatters op onze achtergevel kunnen geen kwaad want eens gevoegd wordt dat ook gekalleid, kwestie van wat eenvoud te krijgen. Links aan de waterbak wordt de wand nog bekleed met hout, we zijn er alleen nog niet goed uit wat voor hout, want het hout van de plantenbakken is nogal duur en ik dacht aan paletten-hout maar Het Lief denkt dat dat niet goed komt. Dus mocht U betaalbare tips hebben, ik hoor het graag.



PS: het is alleen maar dat Het Lief een vestimentair probleem heeft met keuzes maken, anders zou ik hem echt wel betrekken in alles maar soms moet het vooruit gaan en buikgevoel dat is hem (nog) niet bekend.
En ohja, ik vind hem ondanks dat nog altijd een fantastische wederhelft hoor!

woensdag 28 december 2011

Acht.

Acht jaar. Zolang houdt Het Lief dat al met mij uit. Volgens sommigen bewonderenswaardig, anderen noemen het een fluitje van een cent of gewoon pure sjanse.

Dat het mij niet kan schelen wat het geheim is, maar Het Lief is een exemplaar der superieure soort en dat wil wel eens helpen.


Zevenentwintigdecembertweeduizendendrie.

Zenuwachtig als een puber op eerste date, vertrokken we naar de cinema. Ahjaaa, wat doet ge anders op zo'n eerste date? Teamspirit II was het. Slechte film. Denk ik, want ik zag'r niet veel van. 't Was nen schonen avond.

En zo werd gisteren - ondanks den blok - ook nen schonen dag. Na het verzinnen van de laatste cadeau-ideeën boven een dampend bord Vegetarische spaghetti Toetswiet, gingen we richting Oudburg. Ik wou Het Lief eens de charme tonen van een taartenbakkerij als Julie's House. We hadden nadien koffieklets met een paar bevriende koppels en wij zouden voor de gelegenheid de taart voorzien. Ik had eerder die dag op Smoelboek immers geclaimd taart en bubbels te verwachten.

Taart, er was er in overvloed. Maar na een uur of twee kletsen schiet daar niet veel meer van over. Ik geef U dus een kijk in de kliekjesdoos.

De Doos...

...lag ooit vol lekkers...

...maar de alleen de perenfrangipane (boven) en bosbessenkaastaart (onder) dienden als dessert die avond.

Dat is dus voor uw vingers van af te likken. Maar echt hé. Ik at daar zelden iets dat ik niet lekker vond, alleen de wittechocolade-met-speculoos vond ik een beetjen flets en gewoon een zware aanval op mijn maag. Maar zoals ze zeggen: 'Des goûts et des couleurs, on ne discute pas'.

De taart, die mocht dus van de geclaimde lijst.


Let vooral op mijn gevoel voor orde aan het bureau.

Dan bleven nog de bubbels over, en die kregen we! Ik hou de fles dus tegoed voor 'la fin des examens' (resp. 01/02)!


En nu ga ik nog wat voort doen aan mijn Nieuwjaarskado's, de laatste hand natuurlijk! Of dacht ge nu werkelijk dat ik nog aan bepaalde kado's moest beginnen?

À Bientôt in 2012,

Sieselaajn.

PS.: Ik studeer tussendoor ook nog wel nen keer zenne, als ik goesting heb en als't mij uitkomt. 't Is maar dat ge niet peinst dat ik hier alleen maar wijze dingen doe en dan beetje loop te mekkeren over 'den blok'...