Klein geluk.

Klein geluk, aan mijn wasdraad deze week.

Ik haakte en stikte, mijn moeder breide. Voor babies, die verwacht, gekomen of imaginair zijn.

U herkent het jasje uit 'Zo geknipt'. Volgens Het Lief een clown-kostuum, volgens anderen geslaagd in combinatie met dat rood. Ik laat het in't midden want ik ben er wel content van, en ik hoop dat baby Helder dat ook is. Wat is een gerief trouwens, dat boek. Duidelijk en to the point, zo heb ik het graag. Alleen die mouwen, daar moest ik toch eens goed over nadenken en gewoon to the point uitvoeren wat er geschreven staat, dat kan natuurlijk niet. Voor het eerst zette ik drukknopen in een naaisel, daar had ik toch wat stress voor. Maar de print loopt vooraan min of meer door en dan is dat voor mij geslaagd genoeg.

Ik voerde het jasje met Ikea-fleece, dat is lekker zacht. En warm ook, aangezien de zomer dit jaar precies maar 2 dagen heeft geduurd.

Voor Liana koos ik voor rode kipjes, met stof die ik ooit bij Koekepeertje kocht.  Het patroon kreeg ik na een vriendelijk mailtje zomaar doorgestuurd. Op zich een heel gemakkelijk concept, maar het duurde maar liefst 4 uur voor ik de kimono in elkaar had. Iets met een naald en een blok en veel vuile woorden.

Bij het bloesje maakte ik een rood mutsje, van een patroontje dat ik eens zag passeren op Pinterest.
Liana's neefje, mijn petekind, kreeg hetzelfde mutsje in het grijs.

Tot zover mijn werk.

U vraagt zich nu vast af wat die groene trui daar dan hangt te zwieren.
Die maakte m'n moeder voor mijn ongeboren (voor de duidelijkheid: tot op heden nog onverwekte) kinderen. Ik viste het breiboek met het patroon in uit een grabbelbak in de Kringwinkel voor ocharme 25 cent.

Met groene Zeemanwol ging ze aan de slag in haar hoekje. Rijstpapsteek tot ze er genoeg van had. Ik zette er knoopjes aan en kan al niet wachten tot ik dat vestje ooit gevuld krijg met een bolle kruising tussen Het Lief en mezelf.

Een beetje oversized, wegens patroon uit de vroege jaren '90. Maar wat doet het er toe, want zie, hoe schoon!

En nu moet ge mij verexcuseren, ik moet wat babies gaan bezoeken!

Iets met groen.

Groene tricot van bij Artevelde.
Flockfolie van bij Hotfix.be
Wol van bij Veritas, patroon van de roos komt van hier.

En ps: wat betreft het mij schuldig maken aan het overschrijden van de deadline van de give-away, ik maak dat snel goed. Echt.

À Bientôt,

Sieselaajn.

Sieselaajn legt uit: Gehaakte Strik.

Zoals beloofd, den uitleg. U moet mij de foto-kwaliteit alweer vergeven, 3 locaties, weetUnogwel?

Maar kijk, beter zo dan niet, dus hier gaan we.

Nodig? Een schaar, wol, de passende haakpen, een stompe stopnaald.

Je start met een ketting van lossen, die 2 x de lengte hebben als de gewenste breedte van de strik.
Wil je dus een strik van 5 cm breed, dan haak je een ketting van 10 cm lang. Zorg dat je aan het begin van je ketting minstens 10cm draad overhoudt.

Vervolgens haak je vasten tot je de gewenste hoogte van je strik, in mijn geval waren dat 8 rijtjes. Maar ik ging dan ook voor een grote strik. Voor het haken van vasten kijk je best even bij Miek, die heel netjes uitleg geeft over de verschillende steken.

Eens je de rechthoek klaar hebt, hecht je af en hou je eveneens een draad van 10 cm over. 

Leg de twee smalste zijden van de rechthoek tegen elkaar aan en hecht aaneen zoals op de twee foto's hieronder.

Vervolgens kom je aan de andere zijde, je knoopt de twee draden aaneen en knipt af op ongeveer 0,5 cm.

Je hebt nu een soort van brede koker, schik die zoals hieronder. De naad van je haakwerk moet mooi in het midden zitten. Je nijpt de bovenste laag dus wat samen, de randen naar onderen.

Vervolgens vouw je de randen van de het onderste gedeelte over de eerste neep, en dit geheel bevestig je door middel van een draad.

Draai om, je ziet nu dit.

Voor het dwarsbandje haak je een ketting, je kijkt hierbij dat de lengte mooi rond de strik komt zonder dat het geheel teveel wordt samengenepen, het moet er mooi uitzien. Voorzie een overlap.

Afhankelijk van je smaak en goesting haak je een aantal rijtjes die de breedte van het lintje bepalen. Hecht af en hou opnieuw een stuk draad over.

Leg de strik in het midden van het dwarsstukje en vouw het lintje eromheen.

Bevestig met behulp van de stukjes draad die je overhield aan het begin en het einde van het dwarsstukje.

Knoop, knip de eindjes af, draai om en wees trots!

Klaar!

Deze strik is vrij groot, ongeveer net zo groot als op de foto, het nam 25 min tijd in beslag. Hoe kleiner Uw strik en hoe meer U oefent, hoe vlotter het gaat! Laat het me zeker weten als U variaties maakt. Deze strik ging bijvoorbeeld op het kussen, maar ik heb er ook al op broche-naaldjes gezet om een gewone t-shirt iets extra te geven.

Á Bientôt,

Sieselaajn.

Zetelen.

Het begon met een mailtje. Van een Nederlandse Keukenproducent. Of we, met de verbouwing in het vooruitzicht, geïnteresseerd waren in een vrijblijvend prijsbestek. En of we daarvoor naar hun winkel in Hulst konden komen, Morres. Check. Vier uur water bij mijn wijn doen later, kwamen Het Lief en ik tot een compromis.
Maar kom, om to the point te komen, vorige week moesten we terug richting Hulst voor de laatste besprekingen ivm de concretisering van onze keuken, en toen we daar toch waren, stelde Sieselaajn luchtig voor om de Morres 'eens snel door te lopen'. Wie mij een beetje kent weet nu al dat het fout liep.
'Luchtig' eindigde immers aan het bureau van een sympathieke verkoopster, en een diepe kreun vanuit mijn portemonnee later ben ik nu ook de toekomstige eigenares van mijn eigenste luie zetel. Joepie ende Hoera.
We gingen voor een betaalbaar ontwerp van Montel, wie mij volgt op Pinterest had hem al zien passeren.
We kozen voor een bruin exemplaar, en Het Lief wees mij op zijn aanwezige nood naar veel en grote kussens.

Ik besloot dus aan de slag te gaan. Want als we tegen september veel kussens willen, dan moet er op tijd voor gezorgd worden, ahjaa! Dat huis verbouwt zichzelf wel, toch?
Ik zag veel dat ik wou. Dit, en ook wel dit, of toch maar dit?


Ik begon vol moed aan het laatste, maar dat borduren liep voor geen meter. 30 scheve kruiskes later besloot ik er een eind aan te maken. Alternatief dan maar, want ik had nu zo'n schoon lapke gehaakt. Ik besloot voor de vogels te gaan.

Tegen de achterkant stikte ik twee flappen fleece, die sluiten met drukknopen. Zoals ge misschien kunt zien stak ik er voorlopig een rood kussen in, want een kussen van 45x45cm blijkt geen standaardmaat te zijn. Ge ziet, ik denk overal op tijd aan.

Zo'n vogellijn, daar kroop verdomd veel werk in. Al bij al toch goed voor anderhalf uur gepruts. Die dikke gehaakte lap gleed ook niet zoals gewenst onder mijn machine door, multi foefelaré dus.
Ik ontzag mij dan ook een tweede lijn, waarvan ik nu ongelooflijk spijt heb. Luiheid komt voor de val, of zoiets?
Dus besloot ik de leegte op te vullen met een strik, eentje die ik U al een poosje beloof. Ik nam intussen ook foto's en zal dat met U delen. In de nabije toekomstigheid.

Die petroleumkleurige wol, die had ik nog over van een vorig project. En daar wil ik graag Uw mening over.

Avonden werk heb ik daaraan gehad, want 160cm was weer zo'n onbezonnen afmeting die uit mijn brein ontsproot. Dat moet dan natuurlijk de nodige lengte hebben. Soit. Er moet dus nog een randje rond. En ik kan maar niet beslissen welk kleur ik daarvoor zou gaan gebruiken.

Ik vraag het dus aan U. Heel beleefd. Deel met mij Uw ongezouten mening. Alstublieft.

Dankuwel.

Sieselaajn.

De Emilie-tas

Vorige week werd mijn zus 20. Dat klein ding. TWINTIG. Ik ben er nog niet goed van.
Maar soit, ik moest de dag zelf kado-verstek geven wegens een examen de dag nadien. Wat hemels goed ging dat examen achteraf gezien zeg, vergeleken met vandaag. Maar na dat examen nam ik een paar uur pauze. Rust, haaktijd. Voor't eerst in 7 weken. Jawel, ZEVEN. Geen idee hoe ik dat overleefd heb.

Maar ik wijk af. Gulder wilt toch alleen maar van die tas horen.

Na een periode van ontkenning (no way dat ik daar ooit mee werk) en vervolgens gewenning (misschien kan dat nog wel leuk zijn voor...) kwam een moment van erkenning (tiens, dat werkt nog vlot) en tot slot ontwenning (dju, mijn schouder is stijf). Ik heb het dus over de reuzenbollen Zpagetti. 1 bol had ik nodig. En als ge dat 3 keer hebt uitgetrokken omdat uw patroon er in Uw hoofd wat beter uitzag, dan is 1 bol genoeg - geloof mij vrij.

Maar kijk, ik haakte een tas, perste het patroon uit de laatste niet-met-leerstof-gevulde hersencel die ik bezat, en dit werd het resultaat. De kinderziekten moet U er gezien de omstandigheden voorlopig bijnemen. Het ding dient nog gevoerd, namelijk.

Tiens, die bult zit er normaal gezien niet in. Echt niet.

Garen: Hooked Zpagetti.

En die olifant? Wel mijn zus heeft iets met olifanten. En dat 'iets' mag U vrij ruim zien. Dit exemplaar vond ik te schoon om te laten liggen en zal ik zodoende bevestigen eens ik de voering heb gestikt.
Indien er interesse is voor het patroon wil ik dat wel eens tuto-en. Wij houden elkaar op de hoogte.

À Bientôt,

Sieselaajn.

Ohja, en PS: 't is gedaan. Met blokken. GEDAAN!
Ohja²: ere wie ere toekomt, ik haalde de mosterd hier.

Sjaal.

Hoewel Nieuwjaar intussen al een week achter ons ligt, ben ik hier nog altijd niet komen stoefen met mijn zelf-maak kado's. Aangezien ik zwaar aan den blok ben en bijgevolg niet veel tijd heb voor nieuwe maaksels, laat staan bonding met mijn masjien, doe ik dat dan maar in verschillende stadia.

Het eerste zelfHaakkado, dat was een sjaal voor mijn moeder. Mijn moeder heeft iets met oud-roze, en bij het zien van de wol in de winkel wist ik dat het een sjaal moest worden. Sommige dingen zijn 'meant to be'. En aangezien wij binnenkort in een multiculturele buurt gaan wonen waar mijn moeder vast graag eens op bezoek komt, kan ze dat nu ook in stijl doen. De toepassingsmogelijkheden zijn namelijk ruim.

Ik koos voor de Grany-stripes, twijfelde nog over eventuele onderbreking door een tweede kleur, maar besloot dan voor de afneembare bloemenbroche te gaan.

U ziet dat mijn autofotografische competenties ferm ontwikkeld zijn. Om over mijn gevoel voor kleuren-combinaties nog maar te zwijgen.

Voor de sjaal koos ik voor de algemeen gekende 'Granny Stripes'. Dat leerde ik mezelf hier. Dat is niet moeilijk dus ge moet daar genen schrik van hebben. Neem een dikkere Gauge en soepele wol voor de eerste probeersels, dan is het duidelijk waar je wat moet doorsteken.

The facts:

1. Ik haakte dus een kraag, en haakte daarvoor om te beginnen een ketting van 183 lossen.
2. Dat gebeurde met een 5mm-pen en wol die op het label aanduidde een 5mm-pen te vereisen. Niet moeilijk.
3. Ik heb ze nageteld maar eigenlijk deed ik dat opzetten op het gevoel. Mijn gevoel is nogal ruim, dus na nameten raad ik U aan om in dezelfde situatie zo'n 162 steken op te zetten (dat moet voor de Granny Stripes altijd in meervoud van drie, vandaar). Zo verkrijg je een sjaal die soepel rond de nek te dragen is. (EDIT: vergeet je keerlossen niet, die moet je bij de 162 tellen!)
4. Ik haakte de sjaal tot een hoogte van 60 cm, zo verkrijgt ge een dubbel te vouwen kraag in de hoogte, niet de breedte, als ge snapt wat ik bedoel. Ik had hiervoor 3 bollen wol nodig. (450g)
5. Ik hechte het geheel samen met wat logisch verstand en een zelfverzonnen steek. Moest daar vraag naar zijn, ik wil dat gerust eens in tuto-vorm demonstreren.
6. Ik haalde heel erg dikke wol, een nog dikkere haakpen en haakte een bloem die ik vervolgens op een broche-naaldje bevestigde. De tutorial voor de bloem vind je hier, ik haakte door de dikte van de wol slechts tot de tweede rij.

Mijn moeder was er blij mee. En als het niet zo was, ze kan verdomd goed doen alsof.


À Bientôt,

Sieselaajn.

Beste wensen en een tipje van de sluier.

Volgens Het Lief: Happy New York!

Patroon voor de letters vond ik hier. Ik haalde de rode wol bij Zeeman voor zo'n 1,29€/bol. Kleine aanpassing in het patroon: Haak de kettingen om te beginnen in een haakpen die zo'n 2mm dikker is dan de haakpen gebruikt voor de double crochets. Zo vermijdt ge dat uw letters schuin trekken (zoals ge wel kunt zien in mijn 'N').
Ik denk dat ik de letters nu van het blad haal en er een slinger mee maak of zo.

En wat doet die klaver daar?
Dat komt ge te weten in het nieuwe jaar.

Feest ze!

À l'année prochain,

Sieselaajn.